Աշխաsանքի գնալիս ճանապարhս կրճաsելու hամար որոշեցի գեрեզմանների միջnվ անցնել. Վայ մամա ջան, էu ինչ ղալաթ աрեցի

ՀԵՏԱՔՐՔԻՐ

Աշխաsանքի գնալիս ճանապարhս կրճաsելու hամար որոշեցի գեрեզմանների միջnվ անցնել. Ու sեղի ունեցավ uա

Դեպքը եղել է անցյալ ձմռանը: Վաղ առավոտյան գնում էի աշխատանքի, դեռ մութ էր, իսկ ես էլ ուշանում էի: Որոշեցի կրճատել ճանապարհս և անցնել գերեզմանների միջով: Այդպես 15 րոպե շուտ եմ հասնում:

Ձեռքս հանում եմ գրպանիցս, բանալին կախվում է ձեռնոցիցս և ընկնում ձնակույտի մեջ: Ուղիղ գերեզմանաքարի վրա:

Ապշած կանգնած էի: Կյանքումս ամենից քիչ ուզում էի փորփրել այնտեղ: Բայց գլխումս միայն մի միտք կար. եթե չվերցնեմ բանալին, երեկոյան տան դուռը չեմ կարողանա բացել և կմնամ դրսում:

Կքանստեցի և սկսեցի փնտրել՝ձեռքերով ձյունը մի կողմ տանելով: Ամբողջ ընթացքում քթիս տակ մրթմրթում էի.

-Տուն չեմ կարողանում մտնել…

Քիչ այն կողմ մի տղամարդ էր անցնում, տեսնելով ինձ՝ արագացրեց քայլերը: Միայն հետո հասկացա, թե ինչ էի խոսում և սկսեցի բարձր հռհռալ: Իսկ այն տղամարդը երևի էլ երբեք գերեզմանների միջով չանցնի:

Оцените статью
error: Content is protected !!