Հարuu քյաuիբ ընsանիfիցա, ինձ ամեն sեղ խայsառակումա էդ չsես գեղցին

ՀԵՏԱՔՐՔԻՐ

Էս օրվա պես հիշում եմ, որ տղես եկավ տուն ու ասեց գնում ենք աղջիկ ուզելու։ Շատ երջանիկ էի, որ տղես վերջապես ընտանիք կկազմի, թոռնիկներ կունենամ։

Բայց, որ գնացինք էդ մարդկանց տուն, ես հասկացա, որ տղես սխալ ընտրությունա արել։

Աղքատիկ ընտանիք էին, անհամեստ, նվերներ էինք տարել, միանգամից հարձակվեցին բացեցին, ոսկիները վերցրին, մի խոսքով մեզ համապատասխան չէին։

Եկանք տուն, որոշեցի տղուս հետ խոսեմ, բայց չկարողացա համոզեմ։ Ու կանգնեցի տղայիս կողքը, իր ընտրությունը հարգեցի։

Բայց հիմա հասկանում եմ, որ սխալ եմ արել։ Վայ էդ ինչ չտես աղջիկա էդ աղջիկը։ Ամեն տեղ ինձ խայտառակումա։

Ինչքան անճաշակ շոր կա վերցնում հագնումա, չի էլ թողնում օգնեմ։ Մի տեղ ենք հրավիրվում ամոթից գետինն եմ մտնում դրա պահվածքից։ Քարից փափուկ ինչ տեսնում ծամումա, բոլոր բարեկամները իրար մեջ բամբասում են։

Չգիտեմ էլ ինչ անեմ էդ աղջկան փոխեմ, ախր ինքը օգնություն էլ չի ընդունում։

Մի քանի օր առաջ հարսանիք էինք, րոպեներն էի հաշվում երբ ենք տուն գալու, ես էլ էդ մարդկանց զզվաելի հայացքները չտեսնեի։ Նենց էին նայում, գնում էն աշխարհ հետ էի գալիս։

Էլ չգիտեմ ինչ անեմ, ոչ էնա տղուս ասեմ, ոչ էնա ամուսնուս։ Ամաչում էլ եմ նման թեմաներով իրենց հետ խոսեմ։

Оцените статью
error: Content is protected !!