Sղես գյnւղից hարuա ուզnւմ բերի, բայց ես չեմ պաsրաստվում էդ փնթի վանյnւչկին ընդnւնեմ

ՀԵՏԱՔՐՔԻՐ

Sղես գյnւղից hարuա ուզnւմ բերի, բայց ես չեմ պաsրաստվում էդ փնթի վանյnւչկին ընդnւնեմ

Չեմ հասկանում ինչի պետքա հենց իմ հետ սենց բան լիներ։ Չէր կարա չէ տղես գնար քաղաքից սիրուն, խնամված, կարգին աղջիկ ուզեր։ Պիտի պարտադիր գնար գյուղացու ուզեր։

Էս դժբ ախտությունը պետքա անպայման իմ հետ լիներ։ Ես չեմ պատրաստվում էդ աղջկան ընդունեմ։ Դրա նկարն եմ տեսել մենակ, բայց էդ ինձ հերիք էր, որ իրա մասին կարծիք կազմեի։

Զարմանում եմ տղուս վրա, ոնցա մտքով անցել, որ գնա գյուղից հարս բերի։ Ես էսքան տուն ու տեղ արել դրել եմ, որ գյուղացիները գան վայելե՞ն, չի լինելու տենց բան։

Տղես սպառնումա, որ կգնա տնից, բայց անգամ դա ինձ չի վախեցնում, ես չեմ կարա հանդուրժեմ դրա ներկայությունը իմ տան մեջ։ Ամուսինս ասումա ոչինչ կսովորես, բայց ես հաստատ գիտեմ չեմ կարա։

Դա երևի տղայիս չի էլ սիրում, փողերի համարա հետը շփվում, որ հարս գա կարանա տնեցիքին օգնի։ Ես գյուղից հարս չեմ բերելու իմ դղյակ, վերջ։

Оцените статью