Չեմ հաuկանnւմ, բnլոր չաթn կիuուրների մոsա՞ էu hիվանդnւթյունը․ Uաղ ուզnւմ են վեрխ վեрցնեն hաрuների վрա

ՀԵՏԱՔՐՔԻՐ

Չեմ հասկանում բոլոր կիսուրները մոտ ա էս հիվանդությունը բոլորը ուզում են ինքնահաստատվել հարսների վար:

Հարս գալուս ամենաառաջին օրվանից կեսուրս ամեն առավոտ տրիվոգով ժամը վեցից հանում ա վեր, թե բա հել մարդիդ ճամփու դիր գործի, տները մաքրի հավաքի, ճաշ սարքի:

Ինքն էլ իրա հավեսին գնում ա կամ հարևանի տուն կոֆե խմելու կամ որևէ մեկի հարսի կեյբաթը անելու, կամ էլ ման գալու:

Կես ժամը մեկ կոֆեյա ուզում ամբողջ օրը դիվանի ա քշում, առանց պուլտի ու հեռախոսի կյանք չունի: Մեկ էլ տեսնես հելնում ա, հետևիցս սկսում ա ստուգել, թե ինչ արեցի ինչը մաքրեցի, ինչ սարքեցի:

Դա էլ հերիք չի սկսում ա քննադատել թե բա գազը մաքուր չի, ավել լավ չես արել , ճաշը աղի ա կամ քաղցրա կամ դառնա:

Զզվել եմ արդեն թե որտեղից սա կպավ ինձ: Նենց ա իրան պահում ոնց որ միանգամից կիսուր ա ծնվել ու ընդհանրապես հարսնություն չի արել:

Ամուսնուս երեսն էլ չեմ տեսնում ամբողջ օրը գործի ա, մի կերպ տանջված հասնում ա տուն մի կոր բան ա ուտում ու քնում: Չտիեմ ինչ անեմ, ինձ թվում ա ամուսնուս հետ լուչջ պետք ա խոսեմ:

Оцените статью