Ալկաշ մարդnւս մի կերպ եմ hանդnւրժում․ Ոնց էդ եթիմին դաрձի բերեմ

ՀԵՏԱՔՐՔԻՐ

Ես մարզերից եմ, եկել եմ Երևան սովորելու, ծանոթացել եմ մի տղայի հետ։ Նա գեղեցիկ սիրահարվեց, նվերներ տվեց, ես հասկացա, որ նա հարուստ ընտանիքից էր, քանի որ ինքն էլ չէր աշխատում։ Նա ասաց, որ դա ժամանակավոր է:

Նա թողել է համալսարանը ծնողների ընտրած մասնագիտությունը դուր չգալու պատճառով, այժմ ինքն իրեն փնտրելու մեջ է։

Ես հավատացի նրան, տեսա, որ նա հիմար տղա չէ, կարդացած և, առավել ևս, ջանասիրաբար պատրաստվում է ընդունելության։ Նա այսպես բացատրեց ինձ իր շաբաթական բացակայությունը։

Հետո նրա ծնողները ցանկացան հանդիպել ինձ։ Ես շատ էի նյարդայնանում, բայց զարմացած էի, որ ամեն ինչ այդքան հարթ է անցել, ինձ հավանել են, հատկապես մայրիկիս։

Սովորաբար մայրաքաղաքի բնակիչները չեն ցանկանում հարս ունենալ մարզերից եկած աղջիկներին։
Տղան ամուսնության առաջարկ արեց, երբ ես դեռ երրորդ կուրսում էի:

Ես դեռ չէի պատրաստվում ամուսնանալ, էլ չեմ ասում երեխաներ ունենալ, բայց նրա ու ծնողներիս ճնշման տակ տեղի տվեցի։ Հայրս ու մայրս, այցելելով ապագա հարազատներին, պնդեցին, որ այս հնարավորությունը բաց չթողնեմ։

Ես կապրեմ մայրաքաղաքում՝ հրաշալի ամուսին և պարկեշտ սկեսուր ու սկեսրայր։ Ավելին, մեզ երեք սենյականոց բնակարան են տալիս։

Ապագա ամուսինս դա ժառանգել է տատիկից։ Ես համաձայնեցի։ Մի ընկեր, ով տեսել է ընկերոջս ընդամենը երկու անգամ, ասաց, որ նա անվստահելի է և ինչ-որ կերպ անվստահ: Նա մի փոքր այլ կերպ ասաց, բայց ես չեմ ուզում բարձրաձայնել:

Ես այն ժամանակ մտածեցի, որ նա խանդում է։

Մի քանի ամիս ամուսնական կյանքից հետո հասկացա, որ ամուսինս ալկոհոլից կախվածություն ունի։ Ես արդեն հղի էի, իսկ ամուսնալուծության մասին խոսք լինել չէր կարող։ Սկեսուրը նրան հանգստացրել է՝ ասելով, որ խմելուց հետո վեց ամիս չի կարող խմել։

Հետո հասկացա, թե ինչու էին այդքան շտապում մեր ամուսնությունը, որ ես չհասցնեմ նրան հարբած տեսնել։ Երևում է, նա նույնպես դիմացավ մինչև ես հղիացա։

Իսկ հիմա տղաս երեք տարեկան է։ Այս ամբողջ ընթացքում ապրում եմ հարբեցող ամուսնուս հետ։ Սկեսուրս, սակայն, ինձ օգնում է ամեն ինչում, նույնիսկ համոզում է չթողնել ուսումը, նստել է երեխայի հետ։

Երբ ասացի, որ որոշել եմ ամուսնալուծվել, նա պատասխանեց. «Եթե դու ապրում ես նրա հետ, ես ամեն ինչ կանեմ քեզ համար։

Թոռնիկիս համար այս բնակարանը կվերագրեմ, փողով կօգնեմ, իսկ մեր մահից հետո ամեն ինչ քոնը կլինի։ Պարզապես մի թողեք նրան»: Եվ սա ևս երկու բնակարան է, մեծ քոթեջ, երեք մեքենա։ Նրանք ունեն իրենց սեփական բիզնեսը։

Ես չեմ հեռանա, քանի դեռ դա այս ողջ հարստության պատճառով է: Շատ եմ ցավում սկեսուրիս համար։

Նրանից բացի բարությունից և օգնությունից այլ բան չեմ տեսել։ Ես հասկանում եմ, որ եթե հեռանամ, ուրեմն նա էլ հաճախ չի տեսնի իր թոռանը։ Ես չեմ կարող դա անել նրա հետ, բայց ես էլ ուժ չունեմ ապրելու խմելու մարդու հետ:

Որտեղ է ճիշտ ելքը: Ծնողներս իմ խորհրդականները չեն, ասում են, ասում են՝ համբերիր։ Ես գիտեմ, որ նրանք ամաչում են, որ իրենց աղջիկը բաժանվել է, քանի որ նրանք արդեն հասցրել են պարծենալ բոլորի առաջ, թե ինչպես եմ ես հաջողությամբ ամուսնացել։

Оцените статью