Հաрամ լինեр էն oրը, որ հարuu մեր sուն մsավ. Ինչեր աuես, որ գլխներիu չբերեց էդ եթիմը

ՀԵՏԱՔՐՔԻՐ

40 տարի ա ամուսնացած եմ, բայց սենց բան չէի տեսել։

Հարսս տունս քանդեց իրա կապրիզների պատճառով։ Սկզբում տղուս իմ դեմ էր հանում, իսկ հետո էլ ավելի լուրջ քայլերի գնաց։

Երբ թոռս ծնվեց, ուզում էի, որ իմ անունը դնեին։ Էն էլ հարսս կռիվ սարքեց, մինչև վերջ ամեն ինչ արեց, որ անունը դնեն։

Հիմի էլ հասել է տղուս։ Ասում ա, թե իբր սիրեկան ունի, էն էլ չի հասկանում, որ էտ սառնությունը իրա վերաբերմունքից ա, փոխանակ ամուսնու մասին մտածի, ամբողջ օրը բարեկամների հետ ստեղ-ընդեղ ա գնում։

Ոչ լվացք ա անում, ոչ էլ սենյակն ա հավաքում։ Հետո էլ, որ բողոքում ա, թե իրա հետ վատ ենք վերաբերվում։

Նորածին երեխուն տունը թողում ա, գնում ընկերուհիների հետ չգիտես էլ ուր։ Չի բարեհաճում գոնե մի անգամ զգուշացնի, որ տնից դուրս ա գալիս։ Երեխու լացի ձենից եմ հասկանում, որ մոտը մարդ չկա։

Գնում եմ մի կերպ հանգստացնում։ Սենց բան ով էր տեսել։ Սրանից ամեն ինչ սպասելի ա։ Թե տղես ոնց դրան գտավ, չեմ հասկանում;

Оцените статью
error: Content is protected !!